Beynəlxalq təşkilatların “Ermənistan sevgisi”nin sirri çözülür

Onlar 20 il müddətində Ermənistanın  hərbi-xunta rejiminə nəyin qarşılığında göz yumublar?

Prezident İlham Əliyev Ermənistanda iyirmi il ərzində hakimiyyətdə olmuş rejimin dəqiq tərifini verdi. Yanvarın 11-də Nazirlər Kabinetinin iclasında çıxış edən prezident Ermənistanda 1998-2018-ci illərdə mövcud olmuş hakimiyyəti “kriminal, qaniçən xunta rejimi” adlandırdı.

Yaxın tarixə qısa ekskursiya prezindtin sözlərini tam təsdiq edir: 20 illik hakimiyyəti dövründə  Köçəryan-Sarkisyan qrupu  nəinki qonşu dövlətlərlə qeyri-sağlam münasibətdə olub, öz xalqına qarşı da repressiv davranıb. Onların hakimiyyətə gəlişi də, hakimiyyətdə möhkəmlənməsi də, idarəçiliyi də kriminal müstəvidə qurulub. Ermənistan  tarixinin ən ləkəli hadisələrindən biri 1999-cu ilin 27 oktyabrında,  Köçəryan-Sarkisyan hakimiyyətinin birinci ilinin tamamında baş verib. Həmin tarixdə Ermənistan parlamentində törədilən və  baş nazir Vazgen Sarkisyanın, parlamentin spikeri Karen Dəmirçyanın, əlavə olaraq 6 deputatın  güllələnib öldürülməsi  ilə nəticələnən terror aktının  birbaşa sifarişçisinin siyasi hakimiyyət olduğunu isbatlayan faktlar ortadadır. Bunu başqaları demir, Ermənistan mətbuatı özü yazırdı. “Media.am” saytı iddia edirdi ki, parlamentdə törədilən terror aktının arxasında məhz Ermənistan rəhbərliyi dayanıb,  bu hadisəni araşdırmağa çalışan jurnalistlərin sonu isə  ölümlə nəticələnir. Hadisənin canlı şahidlərindən biri də həmin vaxt parlamentə olan jurnalist, sonradan susdurulmaq üçün Ermənistanda İctimai TV-nin rəhbərliyinə gətirilən  Tiqran Nağdalyan idi. Nağdalyanın parlamentdəki gülləboranı əks etdirən gizli  çəkilişlərin bir qismini təhvil verib, bir qismini gizlətdiyinə,  sonradan başqa mənbələrə ötürmək istədiyinə görə 2001-ci ildə qətlə yetirildi.

Köçəryan-Sarkisyan rejuminin, bir növ, vərdişinə çevrilmiş terror aktları  hakimiyyətlərinin son günlərinə qədər davam etmişdir. Onların məşhur olaylarından, siyasi terror aktlarından biri də 2013-cü ildə törədildi: prezidentliyə namizəd,  dissident kimi məşhurlaşmış Paruyr Ayrikyan güllələndi. Ermənistanda siyasi rejimin real tənqidçisi olan jurnalistlərin susdurulması, ictimai müqavimətin öncülləri kimi çıxış edə biləcək qüvvələrin sıradan çıxarılması mütəmadi olaraq baş vermişdir. Paruyr Ayrikyanın ardınca “Şant TV” telekanalının aparıcısı, siyasi tənqidçi  Ani Macnumyan öldürüldü.

Bütün bunlar Ermənistanda cinayətkar elita üçün adi bir olay olduğundan ciddi araşdırmaya, əlavə arqumentlər gətirməyə  ehtiyac qalmır. Faktlar “n” qədərdir.  Ermənilərin özlərinin bu rejimə qarşı münasibətini 2018-ci ilin 9 dekabr tarixində keçirilən növbədənkənar parlament seçkiləri müəyyən etdi. Adi bir təkan Sarkisyan rejiminin sonunu gətirdi,  Respublika Partiyası  cəmi 5,09% səs toplaya bildi, hakimiyyətdən devrildi. Əslində, ermənilərin Köçəryan –Sarkisyan rejiminə qarşı münasibəti heç vaxt bundan yaxşı olmayıb. Sadəcə yuxarıda sadalanan faktlar-terror,ölüm zorakılıq qorxusu ilə xalq susdurulub, seçkilər saxtalaşdırılıb, hakimiyyət əldə saxlanılıb. Bunlar bilinən faktlardır.

Amma bilinməyən, aydın olmayan  məqamlar da var. Axı Ermənistandakı proseslər, o cümlədən seçkilər beynəlxalq təşkilatlar tərəfindən izlənilib, monitorinq edilib. Necə olub ki, “beynəlxalq” təşkilatlar bu faktları görməyiblər və ya görüb susublar?  9 dekabr  növbədənkənar parlament seçkisindən cəmi bir-neçə ay öncə keçirilən seçkidə Sarkisyan tərəfdarlarının adına 50 faizdən çox səs yazılmışdı. Həmən “beynəlxalq” təşkilatlar isə o seçkini “normal” kimi dəyərləndirmişdilər. Reallığı niyə görməyiblər, görüblərsə niyə susblar, nədən çəkiniblər?

Hətta Ermənistanda baş verənlər, həmçinin, Ermənistanın qonşuları ilə yaradılan  problemlər də bir yana, bu gün Avropa ölkələrinin əksəriyyətində, Almaniya daxil olmaqla, ermənilərə bağlı çoxsaylı kriminal qruplaşmalar aşkar edilib, onlar haqqında cinayət işləri başladılıb. Xüsusi məqam odur ki, bu qruplaşmaların əksər üzvləri Ermənistanın bəlli hakimiyyətinin verdiyi diplomatik və ya xidməti pasportlara malikdirlər və kriminal fəaliyyət göstərdikləri ölkələrə məhz həmən pasportlarla daxil olublar. Bəs “beynəlxalq təşkilatlar” niyə hesab sormurlar, Köçəryan-Sarkisyan rejiminin kriminal qruplarla bağlarını araşdıran “jurnalist qrupu” formalaşdırmırlar? Nəticə çıxır ki, onların
Köçəryan-Sarkisyan rejimi ilə hansısa bağlılıqları və ya öhdəlikləri var.

Prezident İlham Əliyevin çıxışında bütün bu suallara çox sərrast cavab tapmaq mümkündür: “Avropa Şurası, Avropa Parlamenti və demokratiyadan, ədalətdən dəm vuran digər beynəlxalq təşkilatlar o biabırçı mənzərəyə niyə göz yumurdular?! Məgər onlar bilmirdilər ki, Ermənistanda bütün seçkilər saxtalaşdırılıb? Bilmirdilər ki, erməni xalqı kriminal rejimə nifrət edir? Çox yaxşı bilirdilər, amma göz yumurdular. Nəyə görə? İkili standartlara görə. Nəyə görə? Çox güman ki, burada hansısa təmənna ilə bağlı başqa məsələlər olub. Heç kimə sirr deyil ki, Ermənistan beynəlxalq arenada konyak diplomatiyasını işə salıb və bir çox siyasətçiləri satın alıb. Əvvəlki illərdə Ermənistanın xarici siyasətində rüşvət amili birinci yerdə idi. Ona görə mən hesab edirəm ki, bu məsələ müvafiq beynəlxalq orqanlar tərəfindən çox ciddi araşdırılmalıdır və kriminal rejimə iyirmi il ərzində dəstək verən, onun cinayətlərinə göz yuman, onun əlindən orden, medal alan dırnaqarası siyasətçilər məsuliyyətə cəlb olunmalıdırlar.

Prezident İlham Əliyev Ermənistanın kriminal hakimiyyətinin davranışlarına göz yummuş, onları yeni-yeni faciələr törətməyə həvəsləndirmiş beynəlxalq təşkilatların bundan sonra necə davranmalı olduqları barədə də fikirlərini açıqlayıb: “Sarkisyan rejiminə, onun əməllərinə dəstək verən, göz yuman beynəlxalq təşkilatlar əgər öz günahını yumaq istəyirlərsə, qoy, etiraf etsinlər ki, onlar iyirmi il ərzində cinayətkarlarla əlbir olublar və beləliklə, bu cinayətlərdə onların da əli, onların da payı var”.

Müşfiq Ələsgərli

Mehman Hüseynov üzərində uzlaşan 3 maraq dairəsi

Foto bloqçuya yönəlik bəyanatlarda şübhəli məqamlar…

Penitensiar xidmət  foto bloqçu  Mehman Hüseynovla bağlı xarici mənbələrdə yayılan məlumatların yarımçıq, qüsurlu olduğunu  isbatlayan  prosedurları tətbiq etdi. Ədliyyə Nazirliyi yanında İctimai Şura üzvlərinin  Hüseynovla görüşünə, canlı ünsiyyətinə şərait yaradıldı.  Görüşdən görüntülər, açıqlamalar təqdim olundu. Ailə üzvləri ilə telefon əlaqəsi yaradıldı ki, real durum barədə təsəvvürləri olsun. Dünən  isə Hüseynovun öz dəst-xətti ilə yazılmış ərizəsi mediaya təqdim edildi. Adam səhhətinin normal olduğunu, aclıq aksiyası keçirmədiyini bildirib. Eyni zamanda  istək və arzularını dilə gətirib, barəsində yeni açılan cinayət işi ilə barışmadığını vurğulayıb, etiraz etdiyini yazıb. Normaldır, etiraz etmək hüququ var. Onun istəkləri qeydə alınıb.Yəqin ki, müzakirəsi keçriləcək, vəziyyət dəyərləndiriləcək , uyğun qərarlar veriləcək. Amma “xarici mənbələr” sanki bunları nə görür, nə də eşidirlər; bəyanat yaymaq, Hüseynov ətrafında ajiotaj yaratmaq, ortamı qarışdırmaq  üçün növbəyə dayanıblar. Aşkar görünür ki, niyyətləri Hüseynova dəstək olmaq, qapısını  açmaq deyil. Verilən bəyanatlara gözucu baxmaq kifayət edir ki,  müəlliflərdən hər birinin özəl marağı olduğu, bloqçu ətrafında ajiotaj yaratmaqla şəxsi çıxarlarını həll etməyə çalışdıqları ortaya çıxsın. Hətta qəribə olsa da, bəzi bəyanatlardakı boşluqlar göstərir ki,  müəlliflərinin Mühman Hüseynov barədə nə məlumatları, nə də təsəvvürləri var. Hazır mətnləri “kopyalayıblar”, orijinallıq vermək üçün artırdıqları cümlələrdə isə naşılıqlarını biruzə veriblər.  

Təcrübə göstərir ki, real problem olduğu  durumlarda beynəlxalq təşkilatlar fərqli davranırlar. Adətən hadisə yerinə missiya göndərir, durumu real müşahidələrlə araşdırırlar. Zərurət yaranırsa, hakimiyyət təmsilçiləri, hüquq-mühafizə orqanları ilə danışıqlar aparır, hətta xəsarət alan, həbsə düşən şəxslə görüşləri də təşkil olunur. Amma “Mehman olayında” bunlardan əlamət görünmür. Hər kəsin səsini yüksəltməkdə, bəyanatının tonunu kəskinləşdirməklə durumu qəlizləşdirməyə çalışdığı faktı var ortada. Yalnız Avropa İttifaqının Azərbaycandakı nümayəndəliyi belə təşəbüslərə çıxış edib. O da başladılmış qərəzli kampaniyadan 10 gün sonar. Niyə, nə üçün, nədir istəkləri “beynəlxalq təşkilatların”?  İpucu verməyə tələsmirlər. Amma nə qədər pərdələnsələr də, nüanslar ortaya çıxır.  İlkin təəssürat budur ki, foto bloqçu tonqalını alovlandıran  bir deyil, 3 mərkəz, 3 fərqli maraq dairəsi var.

Media sahəsində beynəlxalq durum  və ya “demokratiya keşikçiləri” üçün qurtuluş resepti

2018-ci ildə dünyada 94 jurnalist peşə fəaliyyətinə görə qətlə yetirilib. 3 nəfər də texniki heyət üzvü var. Ümumlikdə 97 nəfər. Təqribən 387 nəfər xəbər istehsalçısı isə həbsə düşüb. Baş  verənlər   ifadə azadlığının qlobal durumunu dəyərləndirən,  öz nüfuzuna görə dünyada  ilk 5-liyə daxil olan beynəlxalq jurnalist təşkilatlarının hesabatlarına düşüb, onların saytlarında yer tutub. 5-liyə daxil olan təşkilatlardan biri-Sərhədsiz  Reportyorlar  qətlə yetirilən, həbsə salınan media təmsilçilərinin bioqrafik məlumatlarını da hazırlayıb. Adbaad sıralamadan bəlli olur ki, 2018-ci ildə xəbər istehsalçılarının ağır şəraitə düşdüyü ölkələr sırasında Qərbin aparıcı dövlətləri də var. O cümlədən Fransa və  ABŞ ön sırada dururlar. 2018-ci ildə ABŞ-da, əksəriyyəti Maryland ştatında olmaqla 5 jurnalist qətlə yetirilib. “Washington Post” un əməkdaşı   Jamal Khashoggi  “hansısa meyarlara görə”    Türkiyənin adına yazılmasaydı,  onda ABŞ-da öldürülən və ya ABŞ-a bağlı olub öldürülən jurnalistlərin sayı 1 il üçün 5 yox, 6 olacaqdı. Sadəcə  prezident Donald Trampın  “niyə Khashoggi olayının üzərinə bu qədər gedirsiniz?” deməsi ilə “beynəlxalq təşkilatlar” öz hesablarını götürdülər. Yeri gəlmişkən, 2018-ci ildə ABŞ prezidentinin  transmilli KİV-lərdən CNN üzərinə hücumu da öldürülən jurnalistlər olayı qədər ağır qiymətləndirilir.  Trampın CNN müxbirini konfrans zalından qovması,   CNN müxbiri Cim Akostenin “Ağ ev”də  akkreditasiyasının ləğv edilməsi   “demokratiya beşiyi“ndə ifadə azadlığına qarşı dözümsüzlüyün göstəricisi olaraq  dəyərləndirilib.    

Jurnalist qətliamı ABŞ-da 2010-cu ildən sisilə xarakter alıb və yüksələn xəttlə davam edib.  Hələ 2015-ci ildə ABŞ-da 2 jurnalist- Alison Parker və operator Adam Wardun qətlə yetiriləndə  beynəlxalq təşkilatlar həyəcan təbili  çalmış, hesablayıb bildirmişdilər ki,  2010-2015-ci illər aralığında fəaliyyətinə görə öldürülən ABŞ jurnalistlərinin sayı 8 nəfərə çatdıb. 2016-2018-ci illərdə baş verənlər də hesablansa, qətlə yetirlənlərin sayı 15-ə çatır. Bir o qədər də təqib olunanlar, həbsə atılanlar var. Hətta şübhələr var idi  ki, bəzi hadisələr süni şəkildə   diqqətdən yayındırılıb. Məsələn, 2015-ci ilin iyununda ABŞ-ın Missisipi ştatında 5 illik həbsə məhkum edilmiş bloqqer  Kleyton Kellinin və digərlərinin adları RSF-nin hesabatında yer tutmayıb.

Beynəlxalq təşkilatlar  ABŞ-da media ilə bağlı xoş olmayan durumu, prezident  Donald Trampın mediaya yönəlik siyasətini nəinki ABŞ, ümumilikdə dünyada söz azadlığı üçün təhlükə hesab edirlər.   Avropa İttifaqının prezidenti  olmuş  Donald Task 2017-ci ildə bəyan etmişdi ki, hazırda Avropa və “Avropa dəyərləri” üçün 3 ciddi təhlükədən biri   ABŞ-ın yeni iqtidarıdır.  2018-ci il hadisələri göstərdi ki, beynəlxalq təşkilatların narahatlıq keçirməsi əbəs deyilmiş.  RSF-nin saytında yerləşdirilən məlumatlara istinad etsək, 2018-ci  ildə ABŞ jurnalist ölümlərinin sayına görə dünya ölkələri sırasında ilk onluğa düşüb, 7-cı yeri bölüşür: Əfqanıstan 16 nəfər, Meksika 11 nəfər, Yəmən 9 nəfər , Suriya 8 nəfər, Hindistan 7 nəfər, Pakistan 5 nəfər, Somali 5 nəfər, ABŞ 5 nəfər (+Jamal Khashoggi).

Statistik məlumatlar göstərir ki, Avropanın mərkəzində, xüsusən, Fransada  vəziyyət ABŞ-dan yaxşı deyil. Avropa İttifaqına daxil olan ölkələrdə son 5 il müddətində 13 nəfər jurnalist qətlə yetirilib ki, bunlardan 8 nəfəri Fransanın payına düşür (1 nəfər Bolqarıstan, 1 nəfər Slovakiya, 1 nəfər Danimarka, 1 nəfər Malta, 1 nəfər Polşa, 8 nəfər Fransa,).  Amma Fransanın problemi 8 nəfər jurnalisti qoruya bilməməsi ilə bitmir.  2019-cu ilin ilk günlərində, yanvarın 5-də 20 nəfər fransalı jurnalist məhkəməyə müraciət edərək  haqlarının qorunmasında yardım istəyiblər. Bəlli olub ki, 2018-ci il  dekabrın 8-də  “Sarı jiletlilər”in  aksiyasını izləyib report hazırlamaq, güc strukturlarının  insanlara qarşı vəhşiliklərini lentə almaq imkanları məhdudlaşdırılıb;  polis çəkiliş aparan jurnalistlərin  nadir çəkilişlərini zorla əllərindən alaraq məhv edib, özlərinə fiziki xəsarət yetirib”.  Bu, məhkəməyə müraciət etmək fürsəti qazananların verdikləri məlumatdır. Bəllidir ki, “Sarı jiletlilər” hərəkatı zamanı  öldürülən, xəsarət alanlarla yanaşı, kütləvi şəkildə saxlanılanlar, həbsə alınanlar da var. Saxlanılanların sayı təqribən 4500 nəfərdir. Onlardan neçəsi jurnaist, neçəsi bloqqer, neçəsi vətəndaş jurnalistikası təmsilçisidir? Hesablama aparılacaq.  Fransa Jurnalistlər Sendikası dekabrda aksiya keçirərək “jurnalistlərin  vəzifələrini yerinə yetirmək üçün bütün imkanlarının  məhdudlaşdırıldığını” elan etmişdi.

“Qul qanunu”na qarşı etirazlar

2018-ci ildə Avropanın əksər ölkələrində xəbər istehsalçılarının kütləvi aksiyaları keçirilib.  Polşada, Avstriyada bəyanatlar formasında ictimailəşdirilən  problem   Macarıstan, Litva, Serbiyada kütləvi aksiyalar formasında təzahür edib. 2019-cu ilin ilk günlərində də davam etdirilən bu aksiyalar  mütəşəkkil  xarakter alıb.  Avropalı həmkarlarımız bu aksiyaları “Qul qanunu”na etiraz şüarları ilə keçirirlər. Onlar  “İctimai yayım” haqqında qanunu son dəyişiklikdən sonra belə dəyərləndirirlər.  İctimai yayım üzrə qanunlarda 2017-ci ildən başlanan  yeniləşdirmə 2018-ci ildə daha da sürətləndirilib və mürtəce xarakter alıb. Media təmsilçiləri hesab edirlər ki, hakimiyyətlər ictimai yayım sektorunu inhisara alır, ifadə azadlığını məhdudlaşdırırlar. Redaksiya müstəqilliyi, jurnalist toxunulmazlığı, ifadə azadlığı meyarları məhdudlaşdırılır.  “Avropa dəyərləri” sırasında ilk yeri söz azadlığı tutur və ifadə azadlığının indiki məhdudlaşdırılması demokratik azadlıqların sürətlə itirilməsi kimi assosiasiya olunur. İctimai yayım qanunvericiliyi ilə paralel olaraq əmək qanunvericiliyindəki “yeniliklər” də media sektoruna düşünülmüş, planlı zərbə kimi dəyərləndirilir. Faktlar çoxdur, sadalanması imkansızdır. Amma beynəlxalq təşkilatların çıxardıqları ümumi nəticə birdir: “dünyada media azadlığının səviyyəsi son 13 ildə ən aşağı həddə düşüb. Səbəb, əvvəlki illərdən fərqli olaraq,  son 13 il müddətində    avtoritar rejimli ölkələrlə yanaşı,  demokratik quruluşlu Avropa  ölkələrdə də  jurnalistlərə və media orqanlarına qarşı  görünməmiş təhdidlərin başlanılmasıdır”.

“Media azadlığı hesabatı”nın  təzadları

Sadalananlardan bəlli olur ki, “Qərb dünyasında” media azadlığı və insan haqları üzrə ən kəskin durum Fransada və ABŞ-dadır. Bunu biz demirik, Qərbdə yerləşən, maliyyələşdirilən və demokratiya keşikçisi rolunu oynamalı  olan beynəlxalq journalist təşkilatlarının monitorinqləri deyir. 5-liyə daxil olan beynəlxalq jurnalist təşkilatlarının, xüsusən, “Sərhədsiz reportyorlar”ın (RSF) sytında yerləşdirilmiş bu məlumatlara  baxanda  məntiqlə belə nəticə çıxır ki, RSF  bu il Fransa prezidenti Makronla ABŞ prezidenti Trampın adlarını özünün “Media azadlığının düşmənləri” siyahısına daxil edəcək.  Axı RSF hər il “Media azadlığının düşmənləri” siyahısını hazırlayır və siyahıya  guya  media azadlığının pisləşdiyi dövlətlərin başçılarının adlarını daxil edir. Maraqlıdır, RSF 2019-cu ildə də bunu bacaracaqmı? Yaxud, “Washington Post” öz əməkdaşının,    Jamal Khashogginin ölümünə laqeyd münasibətinə görə Trampı “ilin ən pis dövlət başçısı” elan edəcəkmi?  

Təbii ki, yox. tarixdə belə bir təcrübə yoxdur. Fransada fəaliyyət göstərən  RSF , ABŞ-da fəaliyyət quran “Washington Post” nəinki heç vaxt belə  cəsarət  göstərə bilməyiblər,  ümumiyyətlə  belə bir iddiaya düşməyiblər. Bəs nə etsinlər, dünya ictimaiyyətinə nə desinlər? Axı onlar transmilli KİV və beynəlxalq təşkilardırlar,bütün “dünya üçün çalışırlar”. Bir tərəfdə “əlahəzrət fakt”, dünya ictimaiyyətinin diqqəti, ictimai nüfuz məsələsi var: demokratik durumun  pisləşməsinə göz yumsalar imicləri ölər, nüfuzdan düşərlər. Digər tərəfdə isə fəaliyyət qurduqları ölkələrin rejimlərinin “Domokl qılıncı” var, həqiqəti desələr, qılınc onları kəsər.  2018-ci il olayları hər iki qurumu dilemma qarşısında qoyub. İndi isə monitorinqlərin nəticəsi üzrə hesabatların açıqlanması mərhələsi gəlib. Adətən beynəlxalq qurumlar ilin tamamında, yeni ilin başlanğıcında öz hesabatlarını açıqlayırlar. Hesabat vermək zamanı çatıb.

Düşünməyək ki, çıxış yolları yoxdur. Var. Azərbaycan və digər gənc ölkələrdə formalaşdırdıqları “radikal düşərgə” və onların toruna düşmüş gəncləri elə bu günlər üçün bəsləyirlər.  Bu baxımdan  RSF  və  “Washington Post”un 2019-cu ilin əvvəli üçün ilk fəaliyyətlərini Mehman Hüseynova həsr etmələrində təsadüfi heç nə yoxdur. Düşdükləri vəziyyətdən çıxmaları üçün ən məqbul variant budur:  “demokratiyanın küşiyində hələ də durduqlarını” desinlər və buna isbat kimi Mehman Hüseynov  olayına geniş yer ayırdıqlarını göstərsinlər. Buna görə susmurlar, yüzlərlə dəlil gətirsən belə, bəyanatlarını kəsmirlər.

Hüseynov üzərində fokuslanmış maraq dairələrindən biri budur.

Digər ikisi barədə növbəti yazımızda məlumat verəcəyik…

Müşfiq Ələsgərli

Qrant savaşının “Mehman Hüseynov” mərhələsi…

Son günlər Azərbaycana qarşı qərəzli mövqe tutan bir sıra Qərb  təşkilatları və onların ölkəmizdəki əlaltıları növbəti dəfə dövlətimizi hədəf alıblar. Dünyanın bir çox bölgəsində az qala hər gün baş verən  xoşagəlməz  hadisələrlə bağlı bir cümlə belə yazmayan,  jurnalistlərə tətbiq edilən təhdid və təcavüzə göz yuman məkirli qurumlar Azərbaycandakı ən xırda olayı şişirdərək, qanunsuz hərəkətlərinə görə, həbs olunmuş bloger Mehman Hüseynovu “jurnalist” kimi təqdim edərək rəsmi Bakıya təsir göstərməyə cəhd edirlər.

Əslində kimdir Mehman Hüseynov? Ölkəmizə tuşlanmış yeni şər-böhtan komandasının “hüquqları pozulmuş jurnalist“ kimi qələmə verdiyi bloqermi, yoxsa məlum şəbəkənin “fəaliyyəti“ üçün zaman-zaman lazım olduğu qurbanlardan biri…

”Qrant və şər şəbəkəsi”nin qurbanı, yaxud təcrübəsiz  uşağın qeyri-adekvat iddiaları

“thebusinesstimes.az“-a mövzu ilə bağlı açıqlama verən Mətbuat Şurasının sədr müavini,  Jurnalistlərin Həmkarlar İttifaqının sədri Müşfiq Ələsgərli deyir ki, Mehman Hüseynov, sözün həqiqi mənasında uşaqdır, yaşı, təhsili, təcrübəsi iddialarına adekvat deyil: “Mehman Hüseynov yeni həbs ediləndə demişdim ki, o, kökü beynəlxalq mənbələrə bağlanan “Qrant və şər şəbəkəsinin” qurbanıdır. Bunu təsadüfdən deməmişdim: Azərbaycan ətrafında on illər boyunca oynanılan oyunlara, eyni zamanda Mehman Hüseynovun ailə üzvlərinin həmin dövrdəki açıqlamalarına əsaslanıb demişdim”.

Mehman Hüseynovun xəbər istehsalı sahəsində təcrübəsiz olduğunu deyən qurumun sədr müavini söyləyib ki, hazırladığı materiallarda hüquqi və etik çərçivələri gözləmir: “Bunu ailəsi də anlayırdı. Qardaşı Emin Hüseynov həmin vaxt mətbuat üçün müsahibəsində açıq mətnlə bildirirdi ki, “Mehman bir sıra hallarda çox ciddi səhvlərə, şişirtmələrə yol verir, ümumiləşdirmələrini makroskopik səviyyədə aparır. Çox mümkündür ki, onun ətrafındakılar Mehmanı davakarlığa, toqquşmaya sövq edirlər, onda eyforik durum yaradırdılar”. Bu açıqlamadan aydın görünürdü ki, Mehmanın ətrafında baş verənlərdən ailəsi də məlumatlıdır. Sadəcə onu qoşulduğu şəbəkənin əlindən alıb qoruya bilmirlər. Yuxarıdakı cümlələrin müəllifi olan qardaşı da bu gün həmin şəbəkələrin təsirindədir, “hazır mətnləri” oxuyur”.

M. Ələsgərli qeyd edib ki, özünü “beynəlxalq təşkilat elan etmiş”, reallıqda isə siyasi alətə çevrilən və Azərbaycana qarşı daimi qərəzli mövqe nümayiş etdirən təşkilatların ölkəmiz ətrafında fərqli oyunlar qurmağa çalışması ənənəsi yeni deyil: “Bu şəbəkənin üzvləri nəinki baş vermiş hansısa hadisədən istifadə edib anti-Azərbycan təbliğat qururlar, eyni zamanda, özləri müxtəlif təxribatlar törədirlər, qondarma hadisələr yaradırlar ki, “danışmağa söz tapsınlar”, ittiham etməyə əsas yaratsınlar. Bu, köhnə taktikadır və çoxdandır ki, ifşa edilib. Amma təəssüf ki, ifşa edilsələr də, əməllərindən əl çəkmirlər, yeni-yeni təxribatlar törədirlər, yeni-yeni qurbanlar hazırlayırlar. Mehman Hüseynov da onların sırasından bir qurbandır. Bu uşağın anlaqsızlığndan istifadə edib onu həvəsləndirirlər, təxribatlara çəkirlər və hərəkətləri ətrafında beynəlxalq kampaniyalar qururlar”.

“Çaşqınlıq yaranmasın deyə onu qeyd edim ki, beynəlxalq rəy Azərbaycana qarşı deyil, çünki bunun üçün əsas da yoxdur. Ortada bir qrup şəxsin və təşkilatların oyunu, bu oyunları hazırlayıb icra edən şəbəkə var. Şəbəkəyə prosesi maliyyələşdirən donor institutlardan başlamış, çeşidli ssenarilər hazırlayan institutlara, bu ssenariləri icra edən yerli QHT-lərə qədər çoxsaylı qurumlar daxildir. Bu oyunu çözmək, həqiqəti ortaya çıxarmaq lazımdır ki, əlavə heç kimsə onların qurbanına çevrilməsin”,- deyə qurum rəsmisi əlavə edib.

Üç tərəfin marağı

Ekspert bu kiçik və əhəmiyyətsiz bir olayın qabardılmasında üç tərəfin marağı olduğunu dilə gətirib: “Birinci tərəf Azərbaycanın daxilində olan qüvvələrdir. Onların məqsədi xarici təşkilatlardan qrant almaqdır. Qrant almaq üçün isə nəsə iş gördüklərini sübut etməlidirlər. O baxımdan Mehman mövzusu onlar üçün göydəndüşmə oldu. Məsələni qabardaraq “insan hüquqları” ilə məşğul olduqlarını sübut etməyə çalışırlar. İkinci tərəf dünyadakı erməni lobbisi və diasporasıdır. Ermənilər daim fürsət gözləyirlər ki, Azərbaycanla bağlı hadisə baş versin və bunun ucundan tutub getsinlər. Hətta nəsə olmasa belə, qəsdən mövzu tapıb şişirdirlər və beynəlxalq aləmə təqdim edirlər. Üçüncü maraqlı qüvvə isə beynəlxalq mərkəzlərdir. Məsələ ondadır ki, 2018-ci ildə istər Avropada, istərsə də Amerikada demokratiyanı alt-üst edən çox ciddi hadisələr yaşandı. ABŞ-ın aparıcı jurnalistlərindən biri – Camal Qaşıqçı tikə-tikə doğranıldı və ölkənin rəhbərliyi bu məsələnin üzərindən çox səthi keçdi. Donald Tramp CNN kimi nüfuzlu bir media qurumunun üzərinə yeridi. Həmçinin, ölkə ərazisində 5 jurnalist qətlə yetirildi. Təkcə ABŞ-da deyil, Avropanın aparıcı ölkələrində, Fransada, Almaniyada, Avstriyada, Polşada media ilə bağlı ciddi problemlər ortaya çıxdı. Mehman kimi yüzlərlə hadisələr yaşandı. Ancaq heç bir qurum reaksiya vermədi”.

Hesabat xətrinə uydurmalar

M.Ələsgərlinin sözlərinə görə, bir çox təşkilatlar illik hesabatlarını təqdim edirlər. O səbəbdən hesabata salmaq üçün müxtəlif materiallar axtarırlar:

“Təşkilatlar ABŞ-da, Avropada baş verən neqativ olayları qabarda bilmirlər. Çünki həmin dövlətlərdə fəaliyyət göstərirlər və onların maliyyəsini alırlar. Ona görə də çıxış yolunu uydurma hadisəni gündəmə daşımaqda görürlər. Məsələnin məğzi budur. Əslində beynəlxalq təşkilatlar Mehman Hüseynov məsələsini müsbət yöndə qabarda bilərdilər. Məsələn, deyərdilər ki, Azərbaycanda məhbusların hüquqları yüksək səviyyədə qorunur. Hətta könüllü olaraq bir gün yeməkdən imtina etmiş bir məhbusun belə hüquqları həssaslıqla qoruyur. Ancaq qərəz faktoruna görə, məsələni başqa konteksdə qiymətləndirirlər”.

O TƏŞKİLATLAR MEHMAN MƏSƏLƏSİNİ MÜSBƏT YÖNDƏ QABARDA BİLƏRDİLƏR

“Mehman Hüseynov hadisənin bu qədər şişirdilməsinin səbəbi bu işdə müxtəlif maraqların üst-üstə düşməsidir”.

Bunu “Sherg.az”a açıqlamasında Mətbuat Şurasının sədr müavini Müşfiq Ələsgərli deyib.

Ekspert bildirib ki, kiçik və əhəmiyyətsiz bir olayın qabardılmasında üç tərəfin marağı var:

“Birinci tərəf Azərbaycanın daxilində olan qüvvələrdir. Onların məqsədi xarici təşkilatlardan qrant almaqdır. Qrant almaq üçün isə nəsə iş gördüklərini sübut etməlidirlər. O baxımdan Mehman mövzusu onlar üçün göydəndüşmə oldu. Məsələni qabardaraq “insan hüquqları” ilə məşğul olduqlarını sübut etməyə çalışırlar. İkinci tərəf dünyadakı erməni lobbisi və diasporasıdır. Ermənilər daim fürsət gözləyirlər ki, Azərbaycanla bağlı hadisə baş versin və bunun ucundan tutub getsinlər. Hətta nəsə olmasa belə, qəsdən mövzu tapıb şişirdirlər və beynəlxalq aləmə təqdim edirlər. Üçüncü maraqlı qüvvə isə beynəlxalq mərkəzlərdir. Məsələ ondadır ki, 2018-ci ildə istər Avropada, istərsə də Amerikada demokratiyanı alt-üst edən çox ciddi hadisələr yaşandı. ABŞ-ın aparıcı jurnalistlərindən biri – Camal Qaşıqçı tikə-tikə doğranıldı və ölkənin rəhbərliyi bu məsələnin üzərindən çox səthi keçdi. Donald Tramp CNN kimi nüfuzlu bir media qurumunun üzərinə yeridi. Həmçinin, ölkə ərazisində 5 jurnalist qətlə yetirildi. Təkcə ABŞ-da deyil, Avropanın aparıcı ölkələrində, Fransada, Almaniyada, Avstriyada, Polşada media ilə bağlı ciddi problemlər ortaya çıxdı. Mehman kimi yüzlərlə hadisələr yaşandı. Ancaq heç bir qurum reaksiya vermədi”.

M.Ələsgərlinin sözlərinə görə, bir çox təşkilatlar illik hesabatlarını təqdim edirlər. O səbəbdən hesabata salmaq üçün müxtəlif materiallar axtarırlar:

“Təşkilatlar ABŞ-da, Avropada baş verən neqativ olayları qabarda bilmirlər. Çünki həmin dövlətlərdə fəaliyyət göstərirlər və onların maliyyəsini alırlar. Ona görə də çıxış yolunu uydurma hadisəni gündəmə daşımaqda görürlər. Məsələnin məğzi budur. Əslində beynəlxalq təşkilatlar Mehman Hüseynov məsələsini müsbət yöndə qabarda bilərdilər. Məsələn, deyərdilər ki, Azərbaycanda məhbusların hüquqları yüksək səviyyədə qorunur. Hətta könüllü olaraq bir gün yeməkdən imtina etmiş bir məhbusun belə hüquqları həssaslıqla qoruyur. Ancaq qərəz fakoruna görə, məsələni başqa konteksdə qiymətləndirirlər”.

Qeyd edək ki, son günlər Azərbaycanı sevməyən məlum dairələr, qərəzli Qərb təşkilatları və onların ölkəmizdəki əlaltıları növbəti dəfə dövlətimizi hədəf alıblar. Dünyanın bir çox bölgəsində hər gün baş verən zülmləri, işgəncələri, polis-xalq qarşıdurmasını görməzdən gələn, onlar barəsində bir cümlə belə xəbər dərc etməyən, hər hansı tələb irəli sürməyən məkirli qurumlar Azərbaycandakı ən xırda olayı şişirdərək, qanunsuz hərəkətlərinə görə, həbs olunmuş bloger Mehman Hüseynovu “jurnalist” kimi təqdim edərək rəsmi Bakıya təsir göstərməyə cəhd edirlər.

İsmayıl

http://www.sherg.az/site/id-60513/Bu_t%C9%99%C5%9Fkilatlar_Mehman_m%C9%99s%C9%99l%C9%99sini_m%C3%BCsb%C9%99t_y%C3%B6nd%C9%99_qabarda_bil%C9%99rdil%C9%99r,_amma…_%3Cfont_color=red%3E-_Q%C9%99r%C9%99z_faktoru%3C/font%3E?fbclid=IwAR2qYp5gzcVnu5Mdi-rFdXgbgMhfTkpRBmD0Ihau2bVe-c16JmRAPDLKysM#.XDXQ_6czbIV

“Qərəzli təşkilatların Azərbaycana qarşı siyasi oyun qurmaq ənənəsi yeni deyil”

“Mehman Hüseynov yeni həbs ediləndə demişdim ki, o, kökü beynəlxalq mənbələrə bağlanan “Qrant və şər şəbəkəsinin” qurbanıdır. Bunu təsadüfdən deməmişdim: Azərbaycan ətrafında on illər boyunca oynanılan oyunlara, eyni zamanda Mehman Hüseynovun ailə üzvlərinin həmin dövrdəki açıqlamalarına əsaslanıb demişdim. Mehman Hüseynov, sözün həqiqi mənasında uşaqdır. Yaşı, təhsili, təcrübəsi iddialarına adekvat deyil”. Bu fikirləri SİA-ya açıqlamasında Mətbuat Şurasının sədr müavini Müşfiq Ələsgərli deyib.

Mehman Hüseynovun xəbər istehsalı sahəsində təcrübəsiz olduğunu deyən qurumun sədr müavini söyləyib ki, hazırladığı materiallarda hüquqi və etik çərçivələri gözləmir: “Bunu ailəsi də anlayırdı. Qardaşı Emin Hüseynov həmin vaxt mətbuat üçün müsahibəsində açıq mətnlə bildirirdi ki, “Mehman bir sıra hallarda çox ciddi səhvlərə, şişirtmələrə yol verir, ümumiləşdirmələrini makroskopik səviyyədə aparır. Çox mümkündür ki, onun ətrafındakılar Mehmanı davakarlığa, toqquşmaya sövq edirlər, onda eyforik durum yaradırdılar”. Bu açıqlamadan aydın görünürdü ki, Mehmanın ətrafında baş verənlərdən ailəsi də məlumatlıdır. Sadəcə onu qoşulduğu şəbəkənin əlindən alıb qoruya bilmirlər. Yuxarıdakı cümlələrin müəllifi olan qardaşı da bu gün həmin şəbəkələrin təsirindədir, “hazır mətnləri” oxuyur”.

M. Ələsgərli qeyd edib ki, özünü “beynəlxalq təşkilat elan etmiş”, reallıqda isə siyasi alətə çevrilən və Azərbaycana qarşı daimi qərəzli mövqe nümayiş etdirən təşkilatların ölkəmiz ətrafında fərqli oyunlar qurmağa çalışması ənənəsi yeni deyil: “Bu şəbəkənin üzvləri nəinki baş vermiş hansısa hadisədən istifadə edib anti-Azərbycan təbliğat qururlar, eyni zamanda, özləri müxtəlif təxribatlar törədirlər, qondarma hadisələr yaradırlar ki, “danışmağa söz tapsınlar”, ittiham etməyə əsas yaratsınlar. Bu, köhnə taktikadır və çoxdandır ki, ifşa edilib. Amma təəssüf ki, ifşa edilsələr də, əməllərindən əl çəkmirlər, yeni-yeni təxribatlar törədirlər, yeni-yeni qurbanlar hazırlayırlar. Mehman Hüseynov da onların sırasından bir qurbandır. Bu uşağın anlaqsızlığndan istifadə edib onu həvəsləndirirlər, təxribatlara çəkirlər və hərəkətləri ətrafında beynəlxalq kampaniyalar qururlar”.

“Çaşqınlıq yaranmasın deyə onu qeyd edim ki, beynəlxalq rəy Azərbaycana qarşı deyil, çünki bunun üçün əsas da yoxdur. Ortada bir qrup şəxsin və təşkilatların oyunu, bu oyunları hazırlayıb icra edən şəbəkə var. Şəbəkəyə prosesi maliyyələşdirən donor institutlardan başlamış, çeşidli ssenarilər hazırlayan institutlara, bu ssenariləri icra edən yerli QHT-lərə qədər çoxsaylı qurumlar daxildir. Bu oyunu çözmək, həqiqəti ortaya çıxarmaq lazımdır ki, əlavə heç kimsə onların qurbanına çevrilməsin”,- deyə qurum rəsmisi əlavə edib.

Müəllif: Nailə Məhərrəmova

http://olaylar.az/news/siyaset/313974

http://sia.az/az/news/politics/719223.html?fbclid=IwAR3DZIjn4sa9sujbZjH4AsitveRo2ywZC86NLlMlEkZZD-FOe7tdlZzWAjI